Gider olduk dostumuza
Gider olduk dostumuza
ALİ ERKAN KAVAKLI
İsmail Işık Hoca âlem-i âhirete yürüdü. Uzun yıllar Eyüpsultan milli eğitimde beraber çalıştık. Şube müdürlüğü yaptı.
Dine saygılı laiklik anlayışına sahip DSP genel başkanı Bülent Ecevit başbakan idi. Eyüpsultan İmam Hatip Lisesi öğrencilerine başörtüsü yasağı kondu. Örtülü olarak okula giremezsiniz, dendi. Okulun kapısına polis kondu, başörtülü öğrenciler okula alınmadı. 26 Şubat 2001. O gün 850 mevcutlu okula sadece 50 öğrenci girebildi. Onlar da erkek öğrenciler.
26 hanım öğretmen meslekten atıldı, okula devam etmek isteyenler peruk taktılar.
Yasak günleri gelmeden milli eğitim müdürü ve şube müdürleri defalarca okula gelip öğretmenleri, velileri, öğrencileri ikna görüşmeleri yaptılar.
İsmail Hoca vazife icabı okula gelirdi. Bir günden bir güne kimseye “başını aç, başörtüsüyle okula giremezsin, başörtüsü yönetmeliklerle yasaklanmıştır” demedi.
Dün çok sevdiği Eyüpsultan’dan Edirnekapı Şehitliğine kalabalık bir cemaatle uğurladık.
İyi bilirdik, iyi biliriz, dedik.
Karıncayı incitmezdi, kimseye âmirlik taslamadı, kimseyi kırıp dökmedi. Yüksek sesle konuşmaz, bağırıp çağırmazdı.
İman ve Kur’an hakikatlerine bütün hücreleri ile inanmış bir muallimdi. Beş vakit başını secdeye koymayı kulluk şerefi bilirdi.
Öğrencileri ondan Fransızcadan çok Kur’an hakikatleri öğrendi.
İdareci olduğu dönemde personeli ondan kanun ve yönetmelik maddelerinden çok edep, terbiye, nezaket ve insanlık dersleri aldılar.
Eyüpsultan Camii’nin minarelerinden sela verilirken Yunus Emre’nin şiirini hatırladım:
“Biz dünyadan gider olduk,
Kalanlara selam olsun!
Bizim için hayır dua
Kılanlara selam olsun!
•••
Sela verile kastımıza
Gider olduk dostumuza
Namaz için üstümüze
Duranlara selam olsun!
•••
Ecel büke belimizi
Söyletmeye dilimizi
Hasta iken hâlimizi
Soranlara selam olsun!
•••
Tenim ortaya açıla
Yakasız gömlek biçile
Bizi bir âsân veçhile
Yuyanlara selam olsun!
•••
Yunus söyler iş bu sözü
Yaş dolmuştur iki gözü
Bilmeyen ne bilsin bizi
Bilenlere selam olsun!”
Sessiz yaşadı ve sessizce aramızdan ayrıldı.
Yeşilpınar’daki İdeal Hayat Derneği’ne gelir, zaman zaman sohbetler yapardı. Yanında her zaman kitap bulundurur, sohbetlerini kitaptan metinler okuyarak zenginleştirirdi. Gönlü zengindi. Allah’a ve ahirete inanır; dünyadan çok âhirete yatırım yapmaya gayret ederdi.
Bir defasında ölüm ile ilgili metinler okumuştu. Ölüm onun dilinde ekmek gibi, su gibi, baklava gibi tatlı bir sözdü. Yüreğinde zerre kadar ölüm korkusu yoktu. Ahiret yurdu onun için gurbetteki bir adamın memleketine dönmesiydi.
Ölüm ve ahiret ile ilgili söylediklerini hatırlıyorum. Tesbihattaki “yuhyi ve yümit” kelimelerini açıklıyordu. Oradan bir müjde okudu:
“Sizlere müjde!
Mevt idam değil, hiçlik değil, fena değil, inkıraz değil, sönmek değil, ebedî ayrılık değil, yokluk değil, tesadüf değil, failsiz bir yok oluş değil.
Belki Hakîm ve Rahim bir fail tarafından hayat vazifesinden terhistir, bir tebdil-i mekândır. Saadet-i ebediye tarafına, vatan-ı aslîlerine sevkiyattır. Yüzde 99 ahbabın toplandığı yer olan berzah âlemine bir kavuşma kapısıdır.
Mevti veren odur, hayat vazifesinden terhis eder, fani dünyadan yerini değiştirir, hizmet külfetinden azâd eder, fani hayattan bâkî hayata alır.” ( 20. Mektup, s.220)
İsmail Hoca 15 Temmuz Şehitlerine komşu oldu, imrendim.
Kur’an; şehitler Me’va Cenneti’nde olduklarını anlatır, öldüklerini bilmezler. Dünyadan daha iyi bir yere hicret ettiklerinin farkındadırlar.
Onu Allah’ın rahmetine uğurlarken takriben 500 metre uzaklıktaki Mehmet Akif Ersoy’a; komşuları gazetemizin unutulmaz kalemi merhum Hasan Karakaya, gazetemizin kurucusu rahmetli Mustafa Karahasanoğlu, yazı işleri müdürümüz Kadir Demirel’e uğrayıp Fatiha bağışladım, rahmet diledim.
Şehitlik huzur iklimi, sükunet ülkesi.
Kabirleri cennet olsun, Allah rahmet eylesin!