Başörtüsü yüzünden okuldan çıkarılan kızın çığlığı yürek burktu: Hepinizi bir bir Allah’a şikayet edeceğim!

Nerede bir fitne ateşi yakılmışsa arkasında yahudi vardır. Nasılki Türkiye de islam düşmanları başörtüsü meselesi ile ortaya çıktılarsa, Azerbaycandaki islam düşmanları da ortaya çıkıp ifşa oluyor. Bakalım İlham Aliyev islam düşmanlarının safında durup kendi sonunu mu getirecek, yoksa ifşa olan, zamanında Azerbaycan devlet yönetiminin içine sızmış, sinir uçlarını ele geçirmiş kriptoları tasfiye ederek ve cezalandırarak, kanuna gerek kalmadan yaşadığı müddetçe Azerbaycan halkının hem gönlünde hem de başında lider olarak kalacak.

İlham Aliyev Nereye KoşuYor? Azerbaycan, Karabağ’da elde edilen tarihi zaferin ardından bölgesel bir güç merkezi olarak konumunu pekiştirirken, ülkenin iç siyasetinde ve toplumsal yapısında meydana gelen sarsıntılar dikkat çekici bir boyuta ulaşmıştır. Cumhurbaşkanı İlham Aliyev liderliğindeki Bakü yönetimi, dış politikada ve askeri alanda yakaladığı rüzgârı iç sahada bir demokratikleşme hamlesine dönüştürmek yerine, kontrolü ve baskıyı daha da artıran bir çizgiye yönelmektedir. Son dönemde devlet okullarında ve eğitim kadrolarında laiklik ilkesi gerekçe gösterilerek hayata geçirilen kılık-kıyafet düzenlemeleri, geniş halk kitlelerinde ve muhafazakar kesimde ciddi bir "başörtüsü yasağı" algısı yaratarak toplumsal fay hatlarını tetiklemiştir. Bu durum, akıllara şu kritik soruyu getirmektedir: Askeri başarılarla gücünün zirvesinde olan İlham Aliyev, iç politikada nereye koşmaktadır? Aliyev yönetiminin attığı adımlar, sadece inanç özgürlüğü ve kültürel hassasiyetlerle sınırlı kalmayan, muhalif seslerin tamamen susturulduğu daha geniş bir otoriterleşme dalgasının parçası olarak yorumlanmaktadır. Seçim süreçlerinin demokratik meşruiyetten uzaklaşması, bağımsız gazetecilerin ve muhalif figürlerin adli soruşturmalarla baskı altına alınması, toplumun farklı kesimlerinde biriken memnuniyetsizliği artırmaktadır. Karabağ zaferinin sağladığı toplumsal krediyi, halkın taleplerine kulak vermek yerine devlet aygıtını daha da tek tipleştirmek için kullanan iktidar, kendi tabanında bile sorgulanır hale gelmiştir. Toplumun sinir uçlarına dokunan radikal adımlar, Bakü’nün iddia ettiği gibi bir istikrar arayışı değil, aksine toplumsal barışı tehdit eden bir kutuplaşma doğurmaktadır. Daha da çarpıcı olanı, bu iç siyasi savrulmanın Azerbaycan’ın en önemli stratejik müttefiki olan Türkiye ile ilişkilerine de yansımaya başlamasıdır. Ankara’dan gelen haklı eleştirilere ve toplumsal tepkilere karşı iktidar partisinin gösterdiği sert ve buyurgan refleks, Bakü’nür ortak değerlerden ne denli uzaklaştığını gözler önüne sermektedir. Kendi halkının inanç ve ifade özgürlüğü taleplerini bastırmak adına uluslararası yakalama kararlarına ve adli işbirliklerine sarılan bir yönetim, uzun vadede kendi meşruiyet zeminini aşındırma riskiyle karşı karşıyadır. Güç sarhoşluğu ve mutlak kontrol arzusuyla şekillenen bu rota, Azerbaycan'ı modern, demokratik ve müreffeh bir geleceğe değil; toplumsal bağları zayıflamış, içine kapanmış ve baskıyla ayakta duran bir yönetim modeline doğru sürüklemektedir.