Güzellik yarışmalarından evlilik programlarına: Aile yapımızı nasıl bozdular?(2)
Sultan Abdülhamid’e tahttan indirildiğini tebliğ eden heyetin içinde bir Yahudi var: Selânik Milletvekili Emanuel Karasso. Bir de Ermeni vekil: Aram Efendi…
Lozan görüşmeleri sırasında Türk Murahhas Heyeti Başkanı İsmet İnönü ile İngiliz Heyeti Başkanı Gladiston’un arasında “arabuluculuk” yapan bir başka Yahudi var: Hayım Naum…
Türk dili Türkçe’yi perişan edip “uydurukça” bir dil haline gelmesini sağlayanların başında, TRT tarafından ismi “A. Dilaçar” şeklinde sunulup asıl kimliği ustaca saklanan Ermeni dilci Agop Martayan…
“Tekin Alp” imzasıyla yazdığı “Türkçü/Atatürkçü” yazılara ilaveten, “Sâfi” imzasıyla kaleme aldığı, “Türk’ün Yeni Amentüsü” isimli safsata kitapla “İslâm Dini” yerine “Türk Dini” icat etmeye kalkışan bir başka Yahudi daha: Moiz Kohen...
Bozulma sürecinin başında yer alan bu ve bunlara benzer isimlerin yanına bir de “Sabatay”cıları koydunuz mu, tablo tamamlanır: Tabii bunlara içimizdeki “gafiller”le “hainler”i de ekleyeceksiniz…
Kimisi dinimizi, kimisi dilimizi, kimisi ailemizi, kimisi kültürümüzü, kimisi müziğimzi, kimisi mahallemizi, kimisi eğitimizi, kimisi milli dünyamızı, kimisi düşünce sistematiğimizi bozmayı hedef almış ve envai çeşit metodlarla “yıkım” işlemini gerçekleştirmişlerdir.
Öncelikli hedefleri ailedir! Aile bozulmadan hiçbir şeyi yeterince bozmanın mümkün olmadığını bilerek, önce aileye el attılar. Ama bunu baskı ve şiddetle yapamayacaklarının farkındaydılar: Bunun için “moda” kavramını, sinemayı, tiyatroyu, romanı, hikâyeyi en iyi şekilde kullanarak, gençleri Batı’ya özendirdiler.
Ardından sıra “Güzellik Yarışmaları”na geldi: Bu tür yarışmalar,genç kızları avlamanın en kestirme yoluydu. Birkaçı bu tuzağa düşerse, gerisi gelir, “lüks hayat”, “özenti” ve “merak” unsurları da kullanılarak “açık-saçıklık” yaygınlaştırılırdı.
İlk “Güzellik Müsabakası”, İpekçi Ailesi’nin sahip olduğu İpek Film tarafından yapıldı. Bu firma, Endülüs Emevi Devleti, İspanya tarafından yıkılınca (1492), zorla Hıristiyanlaştırılmaktan kaçıp Osmanlı’ya sığınan ve Selânik’e yerleştirilen, eski bir Yahudi ailesi tarafından kurulmuştu (içlerinde tam Müslüman olanlar ve olmayanlar var). Tanınmış gazetecilerden Abdi İpekçi ve TRT eski Genel Müdürü, cumhurbaşkanlığı için birkaç kere adı öne çıkarılan eski gazeteci/politikacı İsmail Cem İpekçi gibi bildik isimler bu aileye mensup…
Büyük tesadüf, ama kaynaklara göre, Türkiye’nin ilk güzellik yarışması, 1925-1926 yılında İpek Film Şirketi tarafından Melek Sineması’nda düzenlendi. Ötesini 1932’de yayınlanan, “Güzellik Kraliçeleri ve Güzellik Müsabakalarının Tarihçesi” isimli broşürden okuyalım:
“Sahneye çıkan kızların bazıları alkışlar, bazıları ıslıklarla karşılanmış, birtakım delikanlı grupları kendi tanıdıkları ve beğendikleri kızlar lehinde gürültülü nümayişler yapmışlar, nihayet birinciliği, aynı sinemada halka yer gösteren Madmazel Araksi Çetinyan isminde bir Ermeni kızı kazanmıştır. Bu müsabakanın mükâfatı, birincinin sinema artisti olarak Amerika’ya gönderilmesi olduğu halde Madmazel Araksi Çetinyan’ın hâlâ İstanbul›da olması maksadın, müsabakayı tertip eden film şirketinin üste para da kazanarak kendisine reklâm yapmak isteyen bir açıkgözlüğünden ibaret olduğunu göstermiştir.”
İlk yarışmanın fiyasko ile sonuçlanması, bu yolla farklı sonuçlara ulaşmayı hedefleyen çevreleri rahatsız etti. Fiyaskoyu unutturmak için üç yıl beklediler.
1929’da Ankara’nın emriyle Cumhuriyet Gazetesi devreye girdi.
Yer bitti, konu bitmedi: Artık yarın devam ederiz…