İmansız tahrikler tahrip içerir

19 Temmuz 2017 Çarşamba

İslâm’ı ve Müslümanları tahrif, tahrip ve tahkir etmeyi gaye edinmişlerin sermayeleri imansız tahriklerdir. Tahrip takipçileri, imansız tahriklerin işçileridir. 

Düşmanın tahriklerini kendilerine strateji haline getirmiş olan Müslümanlar, hafif meşrebliğe kurban gitmeye mahkûmdurlar. Küresel küfür cephesinin en önemli arzusu, Müslümanları erken meydanlara çekerek figüranlaştırmaktır. Rabbimiz Peygamberimiz Hz. Muhammed (sav)’den üzerinden uyarıyor:

“Sabret/Diren. Şüphesiz, Allah’ın va’di gerçektir. Kesin imana sahip olmayanlar sakın seni hafifleştirmesin.” (Rum suresi/ 60) 

Her Müslüman imanı miktarınca ağırdır. Çünkü iman, Müslümana düşmanında bulunmayan bir heybet kazandırır. Hafif meşreplik, iman heybetinin düşmanıdır. Düşman karşısındaki ağırlıklarını kaybedip hafif meşrep hale gelen Müslümanlar, imanlarının emriyle değil, düşmanlarının tahrikleriyle harekete geçenlerdir.

Kâfir ile aynı kefede kalanlar, kalmak için özel çaba sarf edenler, imanları küf bağlamış olanlardır. Küflü imanlarla küfrî güçler püskürtülemez.

Allah için birlikte yola çıkanlar, yolda birbirlerine tekme atarlarsa, birbirlerini satarlarsa, dinlerine ve din kardeşlerine en büyük ihaneti etmiş olurlar. Asrımızda tuğyanın zirve yaptığı bir coğrafyadayız. Tufanın kopması mukadder olup an meselesidir. Tufan kopmadan önce tıpkı Nuh (as) gibi gemilerini yapanlarımız var. Gemilerimiz var köpükte okyanus arıyorlar. Bu gemiciklerimize binenler, bir dağın bir kuyuya tohum ektiği yerde birbirlerini unutuyorlar! 

Biz Müslümanlar, iyiliğin çürümediğine, kötülüğün unutulmadığına inanan bir ümmetiz. Kardeşleri tarafından ihanete uğrayan Hz. Yusuf (sav)’in serüvenini yaşıyoruz. Derdimize derman bulanlar diyorlar ki derdinizin dermanı unut. Biz nasıl unutacağız ki, kanla yıkanıyor bizde rüyalarımız ve umut.

Dinsiz ortamlarda kalmaya razı olanlar, hayatlarını yanlışlarla ve yalanlarla dolduranlardır. Yalanlarla ve yanlışlarla dolu bir hayat yaşayanlar, hak-batıl ayrımına yanaşmazlar. Onlar için âlim ile zalim olmak birdir. Onlar dinimiz İslâm’ın mahkûmiyet günlerinin tekabülleridir. Dinimiz hâkim olmayınca ülkemize; düşman dost diye göründü gözümüze. Yenilgiler tıpkı tufan gibi çöktü bizim üstümüze!

Kervanlarımız kurt, bezirgânlarımız koyun olmuş. Kurban gidiyoruz kaktüslerin diline düşen figanlara. Yenik düşmüşüz kervanında kaybolan bezirgânlara. Zalimlerimiz zulümlerine mazeret üretmekle meşguller. Ne bu dünyada ne de öteki dünya zulüm eden zalimlerin mazeretleri geçerli olmaktır. Rabbimiz uyarıyor:

“O gün zulmedenlere mazeretleri fayda sağlamaz, Allah’ı razı edecek amelleri işleme istekleri de kabul edilmez.” (Rum Sûresi/ 57)

Zulmün mazereti olmaz. Düşmanın tahriklerinde bizim için saadet bulunmaz. Bir ülkenin mazlumları zalim olmayı bir sevda olarak, bir hasret olarak yüreklerinde taşıyorlarsa, o ülkede zulmün ve zalimliğin sonu gelmez. Zalimin karşısında zalimce dikilen zalim olur. Zulmün karşısına halimce dikilen zulüm ateşine su döken âlim olur. Zalimlerle mücadele etmeyen âlim de zalim olur!

Ümmetin kıyameti oldu ulemanın tembelliği. Mü’minlerin gözlerinde, gönüllerinde hatıra kalıyor zalimler karşısında ulemanın kekemeliği! Ulema ilim sahibi olan kimselerdir. İlmin namusu, Emr-i bi’l ma’ruf ve neyhi ani’l münkerdir. Ma’ruf olanı emretmeyi, münker olandan da nehyetmeyi terk eden âlimler, ilmin namusuna tecavüz edenlerdir.

Müslümanları kâfirlerle eşitlemek için “hoşgörü” tahrikinde bulunanlar, Allah’ın dini hususunda “horgörü” sahibi olanlardır. Bunlar Müslümanların Müslümanlar olarak var olmalarını asla istemezler. Bu nedenle diyoruz ki; kendi dinini hor gören, kendi değerlerine düşman bir neslin ortaya çıkmasına sebep olanlar, “hoşgörü” diye diye düşmansız bir nesil yetiştirmeye çalışanlardır.

Biz Müslümanlar düşmanımızın tahriklerine kapılarak düşmansız yetiştirilen nesle umut bağlamayız. Düşmanımız var, ne yapacağız? Deyip de ağlamayız. Düşmanın varlığını ganimet bilir dinimizin emrettiği şekilde hazırlık yapmaktan geri kalmayız. Necip Fazıl’ın dediğini düşmanımıza deriz:

“Ey düşmanım, sen benim ifadem ve hızımsın; Gündüz geceye muhtaç bana da sen lazımsın!

Biz Müslümanlar, düşmanımız karşısında reaksiyon değil, aksiyonuz. Düşmanımızın tahriklerine kapılırsak reaksiyona dönüşürüz. Düşmanı bırakır birbirimizle dövüşürüz. Dostların sofrasında değil, düşmanın sofrasında görüşürüz.

Kâfirin Müslümanı boğmak istemesini anlarız. Onun küfrü ona bunu emrediyor diye sorgularız. Mü’minin mü’mini kırmasına gelince buna ağlarız. Nebimizden öğrendiğimiz edep gereği din kardeşlerimizin ayıplarını örtüp saklarız. Çünkü biz düşmanımızın tahrikleriyle değil, Rabbimizin âyetleriyle, Peygamberimizin işaretleriyle bir araya gelip birlikte hareket eden sadıklarız. Düşmanımızın tahriklerine kapılırsak, Rabbimize, Peygamberimize, din kardeşlerimize karşı olan sadakatımızı sakatlarız!

 

  • sadık sadık 4 ay önce
    hocam allah razı olsun sizden bizlere unuttugumuz hakkaniyetleri hatırlattıginız için.
  • Fatih EMLİKFatih EMLİK4 ay önce
    Ķudüs teki dinsiz siyonistlerini kınıyoruz.bir avuç yahudikarşısında birlik olamayan sözde KRAL,ŞEYH,SİSİ LER de onlardan aşağı kalmıyorlar.Müslümanlar can KUDÜS derdinde onlarsa para ve makam.Ya rab yetmezmi ümmetin çilesi yokmu bir EYYUBİSİ
  • HürremHürrem4 ay önce
    Söylemden öteye asla geçemiyoruz.Laf çok icraat yok.Mangalda kül bırakmıyoruz yaşadıklarımızı görmüyoruz.Önce kapımızın önünü süpürelim
  • saf vatandaşsaf vatandaş4 ay önce
    Allah razı olsun hocam. Gerçekleri dosdoğru olduğu gibi yazmışsınız. İnanın okurken çok duygulandım. Nereden nereye gelmişiz. Dosdoğru yol KİTABIMIZ KURAN, dosdoğru uygulamalarımız PEYGAMBERİMİZ(SAV)IN YAŞAYIŞI DIR. Şefaat için KURANIMIZ VE PEYGAMBERİMİZ(SAV) bize yeter. Neden sapıtmakta ısrar ediyoruz. Allah dostu olma yerine şeytana hizmet neden. İnanın şeytan dört köşe, gülerek ağlamaktan karnı ağrıyordur. Neden gaflet uykusundan uyanmıyor, uyandıramıyoruz. Demekki biz Müslümanlar ya adımız gibi yaşamıyor ya da yaşamak istemiyor ya da gerçekten dini kendimize uyduruyoruz. Kendimize gelmez isek vay halimize. İnsanlığa ve ümmetize kaşı sorumluluklarımızı yerimize getirmediğimiz, getiremediğimiz için veblimiz çok büyük. Bir an önce BİR de birlik olmalıyız. Bir için yaşamalıyız, yaşanmasını sağlamalıyız. Acı gerçekleri hocam, çok açık bir şekilde ortaya koydu. Cumhuriyetle dosdoğru olan rayımızdan çıkartıldık.. Tekrar dosdoğru yolumuz olan raya girmek için çalışacağımıza naz yapar gibi oyalanıyor veya giriyoruz diyerek kendimizi kandırarakaldatıyoruz. Maalesef uçuruma doğru koşar adımlarla sevinerek gidiyoruz. Yanlışta ısrar ediyoruz. ."...Allahım, içimizden birtakım beyinsizlerin işlediği (günah) yüzünden hepimizi helâk edecek misin?...." (ArafSuresi 115). demekten kendimi kurtaramıyorum. Gerçekten adımız gibi hem insan olarak, hemde devlet olarak yaşamalıyız. Teblig lafla değil uygulamalarla yapılır. En basitinden idamlıklar için kısas uygulanmalidır ki cezalar caydırıcı olsun. KISASTA HAYAT VARDIR. Hocam kanayan yaramıza parmak bvastı. İnşallah bir an önce kendimize geliriz. Gerçekten çok eksiğimiz var. Allah herkese akıl fikir versin. Allah herkesi gaflet uykusundan uyandırsın.Allaha emanet olunuz. Allah şehitlerimizden, gazilerimizden razı olsun. Allah yarın mahşerde inşallah bizleri utandırmasın. Allah yar ve yardımcımız olsun.