Demokrasi, bir kez daha…

30 Kasım 2017 Perşembe

ABD eski başkanlarından John F. Kennedy, “Fazilet Mücadelesi” (profiles in courage) isimli ve bir anlamda da demokrasiyi tarif eden kitapçığında, “kişilikleri kemal bularak olgunlaşmış” sekiz senatörden gerçek anlamda sitayişle bahseder…

Bu senatörler siyasi hayatlarında, politikacıların hemen hemen hepsini külliyen etkilemiş ahlaki bir epidemikle savaşmışlar…

Şöyle ki,

“Senatörlerden pek azı bu meslekten kendi istekleriyle çekilirler. Washington’un her yerinde bir salgın gibi yayılmış olan “çeşme başından ayrılmama” hastalığının mikropları hiçbir yerde, senato salonlarında olduğu kadar, iştahla üremeye devam etmez.

“Dünyanın en seçkin kulu” diye adlandırılan Senato’dan zorlanarak ayrılma ihtimali, Meclis hayatındaki ilgi çeken işini, göz alıcı ihtişamını ve değerli imtiyazlarını elden kaçırma belirtisi, en gözü tok politikacı için bile, gecelerinin uykusunu kaçırmaya yeter. Bu yüzden belki farkında olmadan, bazı senatörler daha kolay, daha az zahmetli olan yolu seçmeye yanaşırlar”...

O yol da şu imiş,

“….İnancınız ne olursa olsun, eldeki davanın haklı tarafında değil, halk çoğunluğunun tuttuğu yanda olmaktır. Seçmenlerinden oy almak başlı başına bir iştir. Buna ahlak kaidelerini, doğruyu veya yanlışı hiçbir zaman karıştırmamalıdır”...

• 

ABD’nin şimdiki Başkanı Trump, bir zamanlar senatör idi. “Artık yeter” diyerek çekilmek yerine, bunun ötesinde neyin bulunduğunu görmek ve göreceği olgunun hazzını tatmak isteğiyle devama karar verince, kendisini Beyaz Saray’da buldu…

Türkiye çeyrek asırdır başına musallat bir bela ile mücadele ediyordu. Daha sonraki yıllarda, PKK’nın aynı zamanda kolu ve akrabası bir başka terör örgütüyle (Suriye’nin teröristleri) mücadeleye zorlandı...

Bu arada; dünya şeytanlarının hazırlayıp donattığı bir terör örgütü ki, şeriat adına katliam yapan, toplama corporativ lejyonerler örgütü (IŞİD), Türkiye’ye de salmaya başladı… 

Türkiye’nin önüne doğrudan ve net üç-dört cephe birden açıldı…

Türkiye ile Amerika, NATO üzerinden birbirlerinin stratejik dost ve müttefikleriydiler. Birinin başına bir hal gelse dostu ve dostları tarafından yardım göreceklerdi…

Trump, lejyonerlerin (IŞİD’in) vatansızlık olgusunu ABD güvenliği açısından bir tehlike odağı görünce, kendi paçasını koruma asıl amacıyla, stratejik dostu Türkiye’yi destekliyormuş gösterimiyle IŞİD’e karşı kullanmak şartıyla Suriye’nin teröristlerine silah sevkiyatına girişti…

ABD Başkanı Trump ile Türkiye’nin Devlet Başkanı Tayyip Erdoğan arasındaki dostane aile fotoğrafı şimdi şöyle okunuyor…

Türkiye’nin dost ve müttefiki ABD, kahpece Türkiye’ye saldırılarda bulunan düşmanını en gelişmiş ağır silahlarla destekliyor

Ahlak kaidelerini, meselenin doğrusuyla yanlışını hiç hesaba karıştırmadan!

Amerika’da başkanlık senatörlükten geçiyor, Türkiye’de de mebusluktan…

Senatörlük bir meslek, aynen mebusluk gibi. Ne var ki, senatörlük ile mebusluğun verimli bir meslek olarak sahiplerine verdiği ve tanıdığı maddi ve manevi ve dahi dünyevi imkânlar, birbirleriyle kıyaslanabilir ölçekte değildir…

Bu itibarla John. F Kennedy’nin yıllarca aynı mekânın politik ocağında kavrularak ruhlarını okuduğu senatörlerine kesilip biçilen esvaplar, bizim mebuslarımıza pek uygun düşmez…

Birinci Harp sonrasının Wilson Prensipleri, Türkiye’yi de içine alan yeni bir dünya düzeninin temel ilkeleri değil miydi?…

Kardeşlik, dostluk, barış ve bağımsızlık ve dahi halkların kendi kaderlerini kendilerinin tayin hakkı gibisinden demokratik ilkeler vazedilmişse de,

Osmanlı Türklerinin egemenliği altındaki diğer milliyetlere de, serbest bir gelişme imkânı verilmelidir” denilmesinin ardından, Ortadoğu’da bilinen bölüntülerin temeli, günümüzdeki çekişmelerin hazırlayıcısı olarak o devrin ABD Başkanı Woodrow Wilson tarafından atılmış…

Aynı senatörlük kanından, suyundan, ahlak felsefesi ve havasından süzülerek gelen Trump’ın da çizgiden ayrılmadığı görülüyor…

Büyüklerimiz hep söylerlerdi,

Ayıdan post, gâvurdan da dost olmaz”…

Bizimkilerin hemen hepsi “oldurmaya” çalıştılar amma, çalışanlar, biz miydik?... 

 

YORUM YAZ

  • İhsan Hocaİhsan Hoca4 ay önce
    Yeni Akit Gazetesi’nin Sayın Yazarları; yardımcı doçentlerin uğradıkları yabancı dilin baraj yapılma adaletsizliğini günlerce sizlere yazdım; üstelik bıktırasıya yazdım; üstelik yazılarınıza yorum yapmadan direşken bir tavırla sadece kendi konumu işledim; siz değerli yazarlar, bıkmadan, usanmadan, yüksünmeden, erinmeden aynı temalı yorumlarımı değerli sayfalarınıza taşıdınız; Allah hepinizi var etsin, her türlü kazadan beladan korusun. Ne var ki, Sayın Cumhurbaşkanının bile, 26 Temmuz 2017’de, yardımcı doçentlerle ilgili söylediği haklı sözlerinin görmezlikten gelindiği, ademe havale edildiği bir vasatta, benim gibi sıradan bir kişinin “…BAŞTA YABANCI DİL OLMAK ÜZERE HİÇBİR ALAN KUTSANMAMALI, HİÇBİR ALAN BARAJ YAPILMAMALI, HER ALANA DEĞER VERİLMELİ, HER ALANA PUAN VERİLMELİ, TOPLAM EŞİT PUANI YAKALAYAN HERKES DOÇENT VE PROFESÖR YAPILMALI…” biçimindeki Hz. Ömer’in adaletini andıran bir talebinin dikkate alınabileceği beklentisine, hatta umsunukluğuna düşülmemeliydi. Ne yazık ki, bu beklentiye düştüm. Hile hurdayla İngilizceden 65 puan alıp, hayatı boyunca 65 kitap bile okumamış olan binlerce insanın doçent, profesör yapıldığı bir ülkede; yabancı dilden aldığımız 55 puanını 65 puana çıkaramadığımız için, 5-10 yabancı dil puanı eksikliğimizden dolayı, yazdığımız onlarca makale ve onlarca baskı yapan kitaplarımıza rağmen, 20-30 yıllık öğretim elemanı hayatımızda mezun ettiğimiz 10 binlerce öğrencimize rağmen; 5-10 yabancı dil puanı eksikliğinden dolayı geri zekalı damgası yiyerek, yardımcı doçentlikten 3600 göstergeyle emekliye mahkum edilme eşiğine gitirildik. İşin fezlekesini arz edeyim: Artık size yardımcı doçentlik mağduriyetiyle ilgili yazı yazıp, bu haklı talebimi dillendirmeyeceğim. Sayın Cumhurbaşkanının haklı emrini duymazlıktan gelen bir yapı, benim gibi boydak bir insanın haklı talebini dinler mi? Dinlemez! Ama, siz, Yeni Akit Gazetesi’nin Sayın Yazarları beni dinlediniz ve günlerce aynı minval üzere olan bıktırıcı ama haklı taleplerimi değerli sayfalarınıza taşıdınız. Bin kere sağolun, varolun. Yaşamla aranıza bir engelin girmemesini diliyorum. Hoşça kalın.