Tirmîzî

Tam adı Ebû İsâ Muhammed bin İsâ bin Sevre bin Musa bin Dahhak es-Sulemî olan Kütüb-i sitte'nin önemli isimlerinden İmam Tirmîzî kimdir?

İmam Tirmîzî 209 (m. 824) senesinde, Buhârâ’nın güneyinde Ceyhun nehri kıyısında bulunan Tirmiz kasabasında doğdu.

Kör olarak doğan ya da sonradan gözlerini yitiren Tirmizî, ilk öğreniminden sonra çalışmalarını hadis ilmi üzerinde yoğunlaştırdı. Hadis derlemek amacıyla Horasan, Irak ve Hicaz'da geziler yaptı. Başta Buharî, Müslim ve Ebû Dâvud olmak üzere birçok bilginden hadis aldı.

Kuteybe bin Sa’îd, Ebû Mus’ab, Mahmud bin Geylan, Muhammed bin Beş şar, Süfyân bin Vefâ’, Muhammed bin İsmail (İmâm-ı Buhârî) ve Müslim bin Hâlid (İmâm-ı Müslim) gibi zamanın en önemli alimlerinden ders almıştır.

İmâm-ı Tirmizî, hadis ilminden başka, fıkıh ve tefsîr ilminde de "İmam" vasıflı bir alimdir. Rivâyet ettiği hadîs-i şerîfler ile Kur’ân-ı kerîmin tefsîri husûsunda mühim hizmetler yapmıştır. Bilhassa âyet-i kerîmelerin nüzûl sebepleriyle ilgili, garîb-ül-Kur’ân denilen Kur’ân-ı kerîmin ba’zı lafızlarıyla ve Kur’ân-ı kerîmdeki kıssalar ile ilgili en doğru hadîs rivâyetleriyle meşhurdur. Bu bakımdan âlimler arasında İmâm-ı Buhârî’nin, İmâm-ı Tirmizî’nin ve Hâkim’in tefsîrleri “Esahh-üt-Tefâsîr” en sahih tefsîrler kabûl edilmiştir.

Büyük hadis alimi Tirmîzî 932 (H. 320) senesinde şehît olarak ahirete irtihal etti. 

 

MEŞHUR ESERLERİ

Kitab-ül-Furuk

Hatm-ül-Vilâye ve’l-İ’lel-üş-Şer’iyye

Nevâdir-ül-Usul fi Ehâdis-ir-Resul

Gars-ül-Muvahhidin

Er-Riyâdatü ve Edeb-ün-Nefs

Gavr-ül-Umur

El-Menâhi

Şerh-üs-Salât

El-Mesâil-ül-Meknune

El-Ekyâs ve’l-Mu’terrin

Beyân-ül-Fark Beyn-es-Sadr

El-Akl ve’l-Hevâ’dır