Pierre Corneille

Dünyanın en önemli oyun yazarlarından Pierre Corneille kimdir?

Corneille, Rouen- Fransa'da, 6 Haziran 1606 tarihinde dünyaya geldi.

Zorlayıcı bir Cizvit (İsa Derneği olarak da bilinen Hristiyan Tarikat) eğitimi aldıktan sonra, on sekiz yaşında hukuk eğitimi almaya başlad

Hukuk eğitiminden uygulamaya geçirdiği planlarının çoğu başarısız oldu. Bu başarısızlıklardan sonra, babası Rouen Orman ve Nehir Bakanlığı'nda iki tane önemli mevkide Corneille için yer ayarladı.

Corneille, ilk oyununu Bakanlık'ta çalışırken yazdı. Oyunu, bir komedi olan Mélite'y tam olarak ne zaman yazdığı kesin olmasa da, ilk defa 1629 senesinde bir gezici tiyatro kumpanyasına sunduğunda ortaya çıktı. Kumpanya oyunu kabul etti ve repertoarlarının bir parçası yaptılar.

Oyun, oynanır oynanmaz Paris'te iyi karşılandı ve Corneille, düzenli olarak oyunlar yazmaya başladı.

Aynı sene Paris'e taşınan Corneille, kısa zamanda Fransız tiyatrosunun önemli isimlerinden biri haline geldi. 

Mélite'yle başlayan ilk oyunları, Fransız ortaoyunu geleneğinden uzaklaşarak, revaçta olan asil Paris dilini ve hareketlerini yansıtıyordu. Corneille, zamanındaki komedilerini "une peinture de la conversation des honnêtes gens" (soylu sınıfının konuşmalarının bir tablosu) olarak nitelendirmiştir.

İlk gerçek trajedisi, 1635 yılında sahneye konan Médée'dir. 

Yazmaya başladığı seneden itibaren, neredeyse her sene bir oyun veren Corneille, 1674 senesinde son oyunu olan Suréna'dan sonra sahneyi terk etmiş ve 1 Ekim 1684 tarihinde Paris'teki evinde hayatını kaybetmiştir. 

 

SÖZLERİ

Bir şey verirken ki davranışınız, verdiğiniz hediyeden daha kıymetlidir.

Mutluluk, paylaşılmak için yaratılmıştır. 

Yalan söyleyenlerin güçlü bir belleğe ihtiyaçları vardır.

Gününü faydalı bir şekilde geçiren insan için, asıl mutluluk akşam vaktinde gelir. 

Yaşamdan yakınmamızın nedeni, karşılaştığımız zorlukların büyüklüğü değil gücümüzün azlığıdır. 

Risksiz fetih, zafersiz galibiyettir. 

Bir hediyeyi verirken davranışımız, hediyenin kendisinden daha çok anlam taşır. 

 

ESERLERİ 

Mélite (1629)

Clitandre (1630–31)

la Veuve (1631)

la Galerie du Palais (1631–32)

la Place royale (1633–34)

l'Illusion comique (1636)

Médée (1635)

le Cid (1637)

Horace (1640)

Cinna (1641)

Polyeucte (1642)

la Mort de Pompée (1643)

Le Menteur (1643)

Rodogune (1644)

Héraclius (1647)

Don Sanche d'Aragon (1650)

Andromède, (1650)

Nicomède, (1651)

Pertharite, (1651)

l'Imitation de Jésus-Christ (1656)

Oedipe (1659)

Trois Discours sur le poème dramatique (1660)

La Toison d'or (1660)

Sertorius (1662)

Othon (1664)

Agésilas (1666)

Attila (1667)

Tite et Bérénice (1670)

Psyché (Molière ve Philippe Quinault'yla birlikte,1671)

Suréna (1674)