Abdülkadir Karahan

1952-1963 yılları arasında Eski Türk Edebiyatı profesörü olarak görev yapan Prof. Karahan, 70 yaşını doldurarak emekli olduğu 1 Ocak 1983 tarihine kadar Eski Türk Edebiyatı Kürsüsü Başkanlığını 15 yıl yürüttü.

1913 yılında Şanlıurfa'nın Siverek ilçesinde doğdu. İstanbul Üniversitesi, Yüksek Öğretmen Okulu ve Sorbonne Üniversitesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Yüksek İslâm Enstitüsü ve Kahire Ayn Şems Üniversitesi'nde profesör olarak görev yaptı.

Özellikle Eski Türk Edebiyatı ve başta hadis olmak üzere İslâmi İlimler alanlarında 40'ın üzerinde eser verdi. Yurtiçi ve yurtdışında yayınlanan çok sayıda ilmi makalesi vardır.

Tasvir, Yeni Sabah, Hürriyet, Milliyet, Tercüman, Güneş ve Türkiye gazetelerinde yazılar yazdı.

M.E.B., İlesam, Türk Edebiyatı Vakfı, Türkoloji Enstitüsü ve daha birçok kurum tarafından ödül verildi. Dünya Mukayeseli Edebiyat Birliği, Altay İlimleri Daimi Konferansı,İkbal Akademisi'nin yanısıra bir çok milletlerarası ilmi kuruluşun üyesi idi. Evli ve bir kız babası olan Karahan, 2000 yılında İstanbul’da vefat etti. 

ESERLERİ:

Güneşin Doğduğu Yurt (1934)- Fuzuli - Muhiti, Hayatı ve Şahsiyeti (1949, 1985, 1995, 1996),- Nabi (1953, 1967,genişletilmiş baskı 1987),- N ef' i (1954, 1967,genişletilmiş baskı 1986),- İslâm-Türk Edebiyatında Kırk Hadis (1954),- Dr. Muhammed İkbal ve Eserlerinden Seçmeler.(1974),-Eski Türk Edebiyatı İncelemeleri (1980),- Müslümanlığın Temel Bilgileri (1981),- Türk Kültürü ve Edebiyatı (1985),- Şirazlı Hafız ve Şiirlerinden Seçmeler (1988),- Les Poetes Classique a L'Epoque de Soliman le Magnifique (1991).