Aşık Ömer

Divan edebiyatından etkilendiği bilinen, şiirlerinde ağırlıklı olarak vatan sevgisi temasını işleyen halk şairi ve ozan Aşık Ömer kimdir?

Âşık Ömer, bir rivayete göre Konya’nın Hadim ilçesinin Gezlevi köyünde dünyaya gelmiştir. Başka bir rivayete göre ise Kırım’ın Kezlev (Yevpatоriya) şehrinde, 1620-1621-1651 yıllarında doğmuş olduğu söylenen halk şairidir.  

20 yaşına kadar doğduğu bölgede kalan Ömer, 10-15 sene asker ve şair olarak Avrupa ve Rusya sınırlarında dolaştı. Bu nedenle şiirlerinin çoğunda "vatan hasreti" temasını işlediği görünmektedir. 

Divan şairlerinden oldukça etkilendiği düşünülen Aşık Ömer, şiirlerini aruz ve hece ölçüsüyle yazmıştır. Şiirlerinde ilk başta divan şairleri gibi “Adli” mahlasını kullanmış daha sonrasında ise “Ömer” mahlasını tercih etmiştir. Heceyle yazdığı şiirleri aruzla yazdıklarına nazaran daha başarılı olduğundan, hece şiirleriyle tanınmıştır. Bu alanda çağdaşı Kayıkçı Kul Mustafa’dan etkilendiği söylenebilir.

Ayrıca Aşık Ömer, binin üzerinde şiir yazmış olup, aşık edebiyatının en fazla eser bırakan sanatçısıdır.

Ömer, ilerleyen zamanlarda Mevlevi tarikatına girmiş, "Derviş Nihani" takma adını kullanmıştır.

Halk edebiyatının en iyi eğitim almış ozanlarından biridir. 

Askerlik vazifesinden sonra da pek çok yerler gezen Aşık Ömer’in Divan’ında, “Hafız Aşık Ömer” ibaresinin yer alması, bazı kaynaklarda saz çaldığının kayıtlı olması nedeniyle “Aşık” unvanının verilebileceğine de işarettir. 

Aşık Ömer'in divan nüshaları Konya yazma eser kütüphanesinde ve Mevlana müzesinde mahfuzdur.

Her Temmuz ayının 2. haftası Konya’nın Hadim ilçesinin Gezlevi (Korualan) köyünde Aşık Ömer'i anma şenlikleri yapılmaktadır.

Yapılan son araştırmalarda Aydın’da 1800’lü yıllarda ölen Aşık Ömerî ile, Aşık Ömer'in sürekli karıştırıldığı ortaya çıkmıştır. Bu karıştırmayı açığa çıkaran Harun Şeker isimli araştırmacıdır. 

Elimizdeki kaynaklara göre Aşık Ömer'in ölüm tarihi 1707'dir

 

BİR ŞİİRİ:

 

Şu karşıdan gelen dilber

Gelir amma neden sonra

Bir selama kail oldum

Verir amma neden sonra

Bahçede açılan güller

Dalında öten bülbüller

Bizi zemmeyleyen diller

Çürür amma neden sonra

Gördüm yarimin yüzünü

Öptüm dostumun gözünü

Aradım buldum izini

Buldum amma neden sonra

Kolumdan uçurdum bazı

Yeter ettin bana nazı

Aşık Ömer’in niyazı

Geçer amma neden sonra