THY- Euroleague

93 Harbi’nin sebepleri nelerdir?

Rusya, 1856 yılında imzalanan Paris Antlaşması’nın aleyhinde olan hükümlerinden, Almanya’nın Fransa’yı mağlup etmesi üzerine değişen Avrupa dengelerinden faydalanarak kurtuldu. Osmanlılar’a karşı Balkanlar’daki milletleri silahlandırıp, isyana teşvik etti. Kırım Savaşı’ndan sonra barış politikası takip eden Osmanlı İmparatorluğu’nu savaşa sokup, Kırım mağlubiyetinin intikamını almak isteyen Rusya, bu amacını gerçekleştirmek için Slavlar’ı kışkırtma yolunu seçti.

Hersek ve Bulgar isyanlarında, Osmanlı İmparatorluğu’nu yalnız bırakmak için uğraştı. 1876 Bulgar isyanında Türkler’in binlerce Bulgar’ı, katlettiği propagandasını yayarak, dış borçlarını ödemediği için Avrupa kamuoyunda aleyhinde olumsuz hava esen Osmanlı İmparatorluğu’nun Avrupa siyasetinde iyice yalnız kalmasını sağladı. 

Rusya, Sırbistan ve Karadağ’ı Osmanlılar’a karşı savaşa teşvik etti. Osmanlı İmparatorluğu’nun savaşı kazanması üzerine, olaylara bir çözüm bulmak üzere İstanbul’da İngiltere, Fransa, Rusya, Almanya, Avusturya, İtalya ve Osmanlı İmparatorluğu’nun iştirakiyle bir konferans düzenlendiyse de, imparatorluğun bağımsızlığına ve toprak bütünlüğüne aykırı istekler sebebiyle bir anlaşma sağlanamadı. İstanbul Konferansı (Tersane Konferansı)’nın toplandığı sırada I. Meşrutiyet ilan edilerek, bu toplantıdan Osmanlı lehine bir sonuç çıkarılmak istenilmişti.

Fakat Avrupa devletleri bu duruma itibar etmediler. Konferansa katılan devletler, İstanbul’da bir çözüm yolu bulunamaması üzerine Londra’da toplanarak, 31 Mart 1877’de Londra Protokolü’nü imzaladılar. İstanbul Konferansı’ndaki tekliflerin hemen hemen aynısı olan bu kararları, Osmanlı İmparatorluğu reddetti. Bunun üzerine harekete geçen Rusya, Avrupa hukukunu ve imparatorluktaki Hristiyanlar’ı savunma iddiasıyla 24 Nisan 1877’de Osmanlı İmparatorluğu’na savaş açtı.